گلاب می گرفتم از باغ سرخ لبهات

در فصل سرد قندیل بر شاخه های پیوند

ای هوایت در سرم طوفانی التهاب لحظه بحرانی زندگی مرده در گورم چون تبر بر پیکر مغرورم عشق تو خرد و خرابم کرده رانده از خویش و جوابم کرده ..... عشق من پایان خوبی نیست این جدایی رسم محبوبی نیستادامه مطلب

برای تو از آغاز شاعر بوده ام

ای بهنگام ترین حادثه در جاده سرنوشت من....

رد پایت بر شنزار لحظه هام جا ماند

وقتی از کنار تنهایی ام رد می شدی

ای از دست رفته تماشایت

در آب های خشکیده ی امروز

بر دریچه نیم باز نیم بسته فردا

تصویر شکسته آسمان ما...

چشمان خیس هر روز من

بر بساط انتظار خاک

آه ای دیر کرد همیشگی چونان بارش های آخر فصل

در باغچه دانه های امید با لبان خشکیده آسمان خیس را صدا میزنند.

مرا ببر به جایی مرا ببر به جایی جایی که مثل اینجا و هیچ کجا نباشد! به لهجه باران به دشت های رنگ آهنگ نوبهاران ببر به پشت کوهی که از اینجا خیلی دور است و مثل یک نقاشی است از منظره ای دور دست... ببر ببر به آنجا که پیدا نباشد از پشت شیشه صبح صدای دوره گردی که جار می زند هر روز آی نون خشکیه، خشکی... مرا ببر که سخت بی تاب شده است پرستوی غم دلم و آسمان عبور او که دوباره نایاب شده است،.... ...... خزان این زمستان کی گل به شاخه می کنی!ادامه مطلب